Drie redenen waarom jouw kind een bewust liefdevolle opvoeding nodig heeft

Bewust liefdevol opvoeden klinkt misschien zweverig of soft. Maar het is juist praktisch en vraagt om krachtig ouderschap. In dit artikel geef ik je drie redenen waarom je kind juist dit van je nodig heeft.

Reden 1: Je kind heeft je hulp nodig, juist als het zich misdraagt

Soms laat je kind vervelend gedrag zien en je begrijpt niet wat er aan de hand is. Bijvoorbeeld snel huilen, woedeaanvallen, niet luisteren, niet meewerken, opeens beginnen te slaan, enzovoorts. Als een kind zich zo gedraagt, wil je als ouder vaak dat het gedrag ogenblikkelijk stopt. En dat probeer je misschien te bereiken door te schreeuwen, slaan, straffen, of te dreigen daarmee.

Of je koopt je kind om met iets lekkers of de belofte om later uit te gaan. Of je leidt het af door het te laten spelen op een schermpje. Soms geef je gewoon toe om de vrede te bewaren. Dit lost het onderliggende probleem natuurlijk niet op, waardoor je in een vicieuze cirkel van drama op drama kunt belanden. Herken je dit?

Met bewust liefdevol opvoeden begrijp je sneller waarom je kind zich zo gedraagt.

In het filmpje hieronder geef ik een voorbeeld van hoe ik vervelend gedrag van onze zoon kon begrijpen door bewust liefdevol te blijven. Ik dacht dat ik een probleemkind had, maar eigenlijk was hij gewoon bang. En wist hij dat niet goed te uiten.

Als ik was blijven hangen in dat drama van boos zijn, verwijten en straffen, had ik niet kunnen zien hoezeer hij mij nodig had. Nu ik me bewust werd van wat er écht aan de hand was met hem kon ik hem helpen om zichzelf te kalmeren én de oorzaak van het gedrag aanpakken.

Oja, in dit filmpje richt ik me specifiek op moeders. Naderhand ben ik zowel door moeders als vaders aangesproken dat dit óók voor vaders geldt. Natuurlijk, vergeef me!

Reden 2: Je kind wil niet opgezadeld worden met jouw trauma’s

Misschien lijkt het alsof je een onhandelbaar kind hebt, een probleemkind. Want het luistert nooit. Of vraagt continu om negatieve aandacht.

En soms ‘misdraagt’ een kind zich als reactie op jouw gedrag.

Ik zal je een voorbeeld van mezelf geven. Als klein meisje van drie mocht ik mijn moeder helpen met boterkoek bakken. Ik vond dat heerlijk! Dat gevoel van saamhorigheid wilde ik ook graag meegeven aan onze zoon.

Maar met hem samen koken ging bijna nooit zoals ik wou. Ik vond hem heel onhandig en er ging altijd wel iets mis. Dan kregen we ruzie en was de sfeer verpest. Samen koken was een bron van frustratie in plaats van een fijn moeder-zoon moment. Daarom deden we het niet vaak.

Toen zoonlief 13 jaar was, wilde hij na lange tijd weer met me koken. Ik had er zin in en we deden gezellig samen de boodschappen. Maar op de dag dat we zouden beginnen, merkte ik dat ik er steeds minder zin in kreeg.

Vrijwel gelijk nadat we begonnen waren, deed hij weer iets wat mij irriteerde. Ik werd boos en zei tegen hem: ‘Ik zie al waar dit naar toe gaat. Je gaat boos op me worden lelijke dingen tegen me zeggen. Ik loop even weg, zodat je kunt kalmeren’.

En ik liep naar buiten om de was op te hangen. Terwijl ik daarmee bezig was, kwam er ineens een herinnering bij me op. Aan hoe het ging toen mijn moeder me leerde koken. Ze was boos en geïrriteerd. Ik kon niks goed doen. Ik voelde me onhandig en liet dingen vallen en aanbranden. Toen begreep ik: dit was ik aan het herhalen met onze zoon! Ik kreeg tranen in mijn ogen en voelde zoveel verdriet. Verdriet om mijn moeder en om mezelf: we wilden het allebei anders, maar het lukte gewoon niet.

Onbewust gaf ik frustratie door en het idee: Je bent niet goed genoeg.

Ik had door kunnen gaan met doen alsof het allemaal aan onze zoon lag. Dat heb ik niet gedaan. Ik ben gelijk naar hem toe gegaan en heb het hem uitgelegd. En wat bleek: hij voelde die spanning bij mij als we gingen koken. Daar werd hij onzeker van en dan deed hij natuurlijk onhandige dingen.Ik heb sorry gezegd en hem beloofd dat ik het vanaf nu anders zou doen. Ik heb hem ook gevraagd om het tegen me te zeggen zodra ik me weer zo gedraag. Zodat ik mezelf kan kalmeren. En dat doet hij ook! Voor mij blijft het de oefening om vanuit het hier en nu naar hem te kijken als wij koken. En dat lukt me aardig!

Reden 3: Je programmeert je kind om veilige relaties te herkennen

Ik ben fan van Red Table Talk en van Sandra Bullock. Toevallig zag ik in december 2021 op insta een stukje uit een Red Table Talk met Sandra. Sandra legde uit hoe ze door EMDR-therapie ontdekte dat ze onbewust koos voor onveilige situaties en onveilige mensen om haar heen. Omdat ze het gevoel wat ze daarbij had, herkende uit haar jeugd.  Ze koos dus voor het bekende gevoel, in plaats van wat veilig zou zijn voor haar. In feite was ze door ervaringen uit haar jeugd geprogrammeerd om onveilig als veilig te herkennen.

De therapie hielp haar om daar los van te komen en te leren herkennen hoe écht veilige relaties voelen en eruitzien. En dat is precies de taak die wij als ouders hebben: onze kinderen leren ervaren hoe veilige relaties voelen en werken. Daarmee programmeer je je kind om later in het leven automatisch te kiezen voor veilige mensen en veilige situaties.

Ik vind dat écht mindblowing: dat mijn reactie nu op dit moment, mijn dochter later kan helpen om onbewust ervoor te kiezen niet met die foute man mee te gaan. Hoe waardevol is dat!

Bewust liefdevol opvoeden begint met een veilige ouder te zijn voor je kind.

Check even: Ben jij die veilige ouder voor jouw kind? Kun je kalm en liefdevol reageren, wat er ook gebeurt? De kans is groot dat je antwoord op deze vraag is: nee. En dat is heel normaal. Ook wij als ouders hebben daar soms nog wat in te leren.

Wil jij ook een veilige ouder zijn voor je kind?

Het goede nieuws is: je kunt het leren. Een veilige ouder zijn begint met jezelf leren kalmeren als je merkt dat je de controle verliest. Dat doe je zodat je je kind veilig kunt houden, ook al voel je je op dat moment misschien heel boos. Dit aanleren is een proces dat vraagt om oefening en dat kan jij ook.

Is het niet te laat voor mij?

Misschien vraag je je af of het niet al te laat is om hiermee te beginnen? Mijn antwoord: het is nooit te laat. Door er nu mee te beginnen geef je je kind een belangrijke boodschap mee: namelijk dat je altijd nog kunt kiezen om te doen wat juist is.

Je kunt de tijd niet terugdraaien of terugnemen wat je hebt gezegd en gedaan. Wat je wél kunt doen is je kind laten weten dat je begrijpt welke impact je gedrag heeft gehad. En dat je eraan werkt om vanaf nu écht een veilige ouder te zijn. Omdat jouw gudu het waard is. Omdat jij het waard bent.