Caitlin* heeft nergens meer zin in
Ze is een intelligente jonge vrouw die twee ondernemingen runt. Ze heeft een bijzondere band met haar vader. Na zijn overlijden gaat het steeds minder goed met haar. Terwijl ze vroeger heel gedisciplineerd was, heeft ze nu geen energie voor dingen die belangrijk zijn. En geen plezier in het leven. Ze voelt ook geen motivatie meer. Eigenlijk heeft ze geen zin in niets.
Ze vindt het niet makkelijk om hulp te vragen
Eén van haar vriendinnen stuurt haar naar mij door. Ze geeft zich op voor een oriënterend gesprek, maar vindt het moeilijk om de stap te zetten om daadwerkelijk in het gesprek te verschijnen. Na een aantal maanden doet ze het schoorvoetend toch. In dat gesprek vraag ik haar wat ze nu eigenlijk wil.
“Ik wil rust, blij zijn met mezelf, dingen doen die me blij maken”
“Ik wil mezelf terugvinden en leven! In plaats van dit gevoel van: waar doe ik dit alles voor?” zegt ze. Ze besluit een coachtraject bij me te boeken.
In het eerste coachgesprek vertelt ze hoezeer het haar opluchtte om mij gewoon alles te kunnen vertellen in het oriënterende gesprek. Dat had ze niet verwacht. Ze voelt al minder pressure op zichzelf en voelt zich lichter.
Daarna blijft het een maand stil. Als ik contact met haar maak, blijkt dat ze is teruggevallen na die eerste opleving. De lichtheid die ze voelde na ons eerste gesprek was van korte duur. Ze vindt het lastig om mij daarover te appen (ook al is dat inbegrepen dat bij het coachtraject dat ze heeft gekozen) en denkt steeds: ‘Ik los het zelf wel op’.
Maar de interne stemmetjes die tegen haar zeggen dat ze faalt, dat ze het niet goed genoeg doet, bleven maar doorpraten
Ik stel haar gerust: ze mag met alles bij me komen, juist ook als het niet goed gaat. Alles is welkom. Gedurende het traject komt steeds weer naar voren hoeveel druk ze op zichzelf zet om perfect te zijn. Alles goed te doen.
Contact maken met wat ze echt fijn vindt, wat ze echt graag wil, is voor haar niet zo gemakkelijk. En er is steeds een oordelend stemmetje als ze iets wat ze niet leuk vindt voor zich uit schuift.
We werken aan emotie regulering, grenzen stellen en zelfbewustzijn
Wat voel je? Wanneer wil je iets wel en wanneer niet? En waar verlang je naar? Waar krijg je energie van? Ze pikt alles supersnel op. Ze wordt liever tegen zichzelf. Let beter op haar grenzen en waar haar energie naar toe gaat. Ze kiest een vlot nieuw kapsel wat niemand van haar verwacht. Het staat haar erg goed en ze is er superblij mee.
In ons laatste gesprek tref ik een stralende, enthousiaste vrouw
Als we terugkijken op hoe ze zich voelde voor het traject zegt ze: “Ik keek er heel erg tegenop, vandaar dat het zo lang duurde voor ik op gesprek kwam. Maar ik wist wel: Ik wil beter. Dus daarom heb ik het toch gedaan. En nu kijk ik écht uit naar onze gesprekken. Ik was uitgenodigd voor een uitje buiten de stad met vrienden, en dat heb ik afgezegd, omdat ik een gesprek met jou had!”.
Ze heeft nu ook rust in haar hoofd
“Vroeger was ik iemand die het knopje niet uit kon zetten. Ik was veel aan het vechten, haalde mezelf neer in mijn hoofd. Ik gaf mezelf niet de ruimte om te ademen, ik gaf mezelf geen rust. En nu is mijn hoofd op mute!”, zegt ze blij. “En ik geef mezelf ‘grace’ en ik ben lief voor mezelf.”
